Gecenin sureti..

Gece, bir zaman diliminden çok daha fazlası fikrimce. Gürültüsüz düşünülemez kalabalığı susturan, kendimizle yüzleştiren yahut günün yorgunluğunu gidermek için üzerimize çektiğimiz yıldız desenli bir örtü. Günbatışlarının ardından bize sunulan böylesi ihtişamlı gecelerde büyüdüm ben. Ne vakit yüreğim burkulsa, bedenim bir miktar yorulsa ruhumu saran geceydi. Bilakis, gerçekleri tokat gibi çarpıp, hüzünlerin en derinini hissettiren ruhumu sarsarak beni benliğime döndüren yine geceydi. Açıkyüreklilikle ifade etmem gerekirse bundard

Attila İlhan ve Roman

O zaman da romanlar dayanılamayacak kadar heyecanlı ve güzeldi. Geceleyin, kaba saba bir deniz lodosu sokak lambalarını ardı ardına koparıp atar, ben, on üç (hadi bilemedin) on dört yaşındaki serüven çocuğu, halıların üzerine boylu boyunca uzanmış, romanların birini bitirir ötekine başlardım.