Sevgili Günlük;

Sevgili Günlük;

Sevgili günlük;

İnsanlara kendimi anlatırken çok yoruluyorum ve ısrarla anlamamaları beni yok olmaya itiyor. Bundan ötürü kendi rızamla yalnız olmayı tercih ediyorum. Kendim için yarattığım o daracık tutkuevinden bir adım atmak istemiyorum. Bu isteksizlik vücudumu kasıp kavuruyor. İnsanlarda bulamadığım huzra bir kuş kanadında, deniz dalgasında yahut güneş tepeyi aşıp tüm kızıllığına bürünüp, tabiat ananın o görsel şöleni sunduğu vakit kavuşuyorum. Âh günlük kendimi kaldırım çiçeği gibi hissediyorum. Üstüme gelen kalabalık hınca hınç nefretle dolu, bu yakıcı gerçek yapraklarıma ağır geliyor ve kuruyorum. Ve o insan yığını hiçbirşeyden habersiz ezip geçiyor. Biliyormusun günlük üstüm hep hüzün kokuyor, ruhum sıkışıyor. Bu hayat nasıl yaşanıyor anlayamıyorum ben.. 

YORUM YAP

YORUMLAR